نویسنده ی مرده

وصیت میکنم بعد از فوتم آقا یا خانوم فلانی ادامه ی این کتاب رو بنویسند...

تصور کنید وسط خواندن یک کتاب مهیج یکهو با متنی با قلم درشت رو به رو شوید..."متاسفانه اینجای داستان نویسنده از جمع ما پرکشید من آقا یا خانوم فلانی از اینجای داستان به بعد را همراه شما هستم"

تراژدیِ قشنگیست نه...؟

اما یک سوال از همان لحظه به بعد به شکل آزار دهنده ای ذهن خواننده را درگیر میکند...

اگر خواننده ی واقعی باشید و جریان داستان برایتان مهم باشد بعد از هر اتفاقی در داستان این سوال برایتان پیش می آید

"اگر نویسنده ی اصلی بود اینجای داستان چطور پیش میرفت؟"

این سوال یک خطیِ لعنتی تمام لذت ادامه داستان را از شما میگیرد...

درست مثل رفتن کسی که تمام دنیایتان را با او ساختید و حالا از اینجا به بعد زندگیتان را محبورید با فرد دیگری ادامه دهید...

تلخ میشود زندگی تلخ تر از زهر مار...

#مهراد

برچسبها: مهراد , دلنوشته , وصیت راحت شد...